Το νησί των σκύλων ****

Πρωτότυπος τίτλος: Isle of Dogs / 2017

Σκηνοθεσία: Γουές Αντερσον

Animation / Διάρκεια: 101΄

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΡΑ

Στις ταινίες του Γουές Αντερσον η αίσθηση του ρετρό κάνει ανάλαφρο τον πικρό ή παράδοξο κόσμο του, που τον χαρακτηρίζουν δυσλειτουργικές σχέσεις. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης εδώ και πολλά χρόνια, από την εποχή της μόδας του λεγόμενου ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου, έχει στρέψει την κωμωδία προς το ιδιόρρυθμο, το μη κανονικό αλλά και το παράλογο. Από τον «Αρχάριο» και την «Οικογένεια Τένενμπαουμ» μέχρι το σημερινό «Νησί των σκύλων», το παιδί –ή ο άντρας που παραμένει παιδί- είναι το επίκεντρο αυτού του κόσμου.

Το «Νησί των σκύλων», το οποίο διαδραματίζεται σε μια φουτουριστική χωματερή σαν κι αυτή του «Γουόλ-Υ» της Pixar, είναι η δεύτερη stop-motion ταινία κινουμένων σχεδίων του Αμερικανού σκηνοθέτη. Το 2009 ο Αντερσον μας είχε εντυπωσιάσει, όταν, μεταφέροντας στην οθόνη τον «Απίθανο κύριο Φοξ» του Ρόαλντ Νταλ, απομακρύνθηκε από τον κανόνα της εποχής μας, που έχει επιβάλει στο animation την αισθητική του 3D θεάματος.

Ο Αντερσον έφτασε μέχρι τη μακρινή Ιαπωνία, στην πόλη Μεγκασάκι, που ο δήμαρχός της, ο σατανικός Κομπαγιάτσι, έχει αποφασίσει να ξεπαστρέψει όλα τα σκυλιά – οικόσιτα κι αδέσποτα. Μια τεράστια επιχείρηση-σκούπα, για την επιτυχία της οποίας επιστρατεύονται και δόλια μέσα, θ’ αρχίσει στη Μεγκασάκι. Τα άμοιρα τετράποδα, που απειλούνται και από επιδημία, συγκεντρώνονται σε ένα έρημο νησάκι-χωματερή σκουπιδιών και τοξικών αποβλήτων. Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου απειλείται με αφανισμό από τη διεφθαρμένη και αυταρχική εξουσία.

Κόντρα στον άνεμο της δυστοπίας -έτσι φαντάζει ο χάρτινος κόσμος του Αντερσον- θα σταθεί ο 12χρονος Ατάρι Κομπαγιάτσι, προστατευόμενος του δεσποτικού δημάρχου. Ο μικρός Ατάρι θα προσγειωθεί ανώμαλα με ένα μονοκινητήριο αεροπλάνο στο Νησί των Σκουπιδιών, αναζητώντας τον Σποτς, τον αγαπημένο σκύλο του.

Ο κόσμος του Αντερσον ήταν και παραμένει «μονοδιάστατος». Και χθες, στον «Απίθανο κύριο Φοξ», και σήμερα, στο «Νησί των σκύλων», ο Αντερσον επιμένει σε μια μινιμαλιστική κινηματογραφική φόρμα για το animation που υπερτονίζει την αίσθηση του επίπεδου κάδρου. Εχεις την εντύπωση πως παρακολουθείς μια προβολή σλάιντ και όχι μια ταινία που θέλει να σε συμπαρασύρει με τον ρυθμό της δράσης.

Στο «Νησί των σκύλων», στον φανταστικό σημερινό προορισμό του ο Αντερσον αποτίει φόρο τιμής στο σινεμά του Κουροσάβα και στο θέατρο Καμπούκι. Σε παρόμοια ταξίδια τους σκηνοθέτες και παραγωγοί του mainstream Χόλιγουντ έβγαλαν από τη μύγα ξύγκι φέροντας στην επικαιρότητα του τον Γκοτζίλα και τα μεταλλαγμένα τέρατα των b-movies της Απω Ανατολής.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Mandy

Μια horror ιστορία εκδίκησης σε πέπλο ψυχεδέλειας